சில்லுக் கருப்பட்டி

தற்பெருமை 

ஒரு காட்டில் பெருமைமிகுந்த தேக்கு மரம் இருந்தது. அது உயரமாகவும் வலிமையாகவும் இருந்தது.  அதன் அருகில் ஒரு சிறிய மூலிகை செடி இருந்தது.

மூலிகை செடியிடம் தேக்கு மரம் சொன்னது, “நான் மிகவும் அழகானவன், வலிமையானவன். என்னை யாராலும் தோற்கடிக்க முடியாது என்று”.

இதைக் கேட்ட மூலிகை செடி, “அன்புள்ள நண்பரே, அதிக பெருமை தீங்கு விளைவிக்கும் மற்றும்  வலிமையானவர்கள் கூட ஒரு நாள் விழுவார்கள் ”.

அரசியல்வாதிகள் மாதிரி தேக்கு மூலிகை செடியின் வார்த்தைகளை புறக்கணித்தது. அது  தொடர்ந்து தன்னைப் புகழ்ந்து கொண்டு இருந்தது.

ஒரு நாள் பலத்த காற்று வீசியது. தேக்கு உறுதியாக நின்றது. மழை பெய்தபோதும், தேக்கு அதன் இலைகளை விரித்து வலுவாக நின்றது. அதே நேரத்தில், மூலிகை செடி தாழ்ந்து இருந்தது. தேக்கு மூலிகை செடியை  பார்த்து கேலி செய்தது.

மற்றோரு தினம் காட்டில்  புயல் வந்தது. மூலிகை செடி தாழ்ந்தது. வழக்கம் போல் தேக்கு வணங்க விரும்பவில்லை.  புயல் வலுவடைந்து கொண்டே இருந்த புயல். இனி தேக்குயால் தாங்க முடியவில்லை. அது தனது வலிமை இழந்ததை உணர்ந்தது பின்புகீழேயும் விழுந்தது. 

இந்த பெருமைமிக்க தேக்கு மரத்தின் முடிவுக்கு வந்தது.  புயல் கடந்து சென்ற பிறகு மூலிகை செடி நேராக நின்றது. அது சுற்றுமுற்றும் பார்த்தது. தற்பெருமை வாய்ந்த தேக்கு மரம் விழுந்ததை அது பார்த்தது , தேக்கு மரமும் பார்த்து மூலிகை செடி கூறியதை நினைத்து பார்த்தது

மிகவும் பெருமையாக இருப்பது வாழ்க்கைக்கு தீங்கு விளைவிக்கும் .. !!

இயற்கையிலிருந்து ஒரு பாடம்

 ஒரு சிறுவன் இருந்தான். அவன்  தோட்டத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தான். அப்போது பட்டாம்பூச்சியை பார்த்தான் .., பார்த்த பட்டாம்பூச்சிகளைப் பிடிக்க முயன்றான் .., ஆனால் அது பறந்து  பூத்துக்குலுங்கும் வண்ணமயமான பூக்களை அனுபவித்துக்கொண்டிருந்தது அதை ரசிக்க தொடங்கினான்., 

ரசித்து கொண்டிருக்கும் போது  அங்கு ஒரு தவளையை கவனித்தான். அது புல் மீது அங்குமிங்கும் குதித்துக்கொண்டே தாவியது .., அதன் பின் ஓட ஆரம்பித்தான், அந்த தவளை ஒரு குளத்தில் குதித்தது.

குளத்துக்கு பக்கத்தில் ஒரு பசு புல்லை மேய்ந்து கொண்டிருந்தது. அவன் அதையும் பார்த்து கொண்டிருந்தான். அப்போது ஒரு பறவை பசுவின் மீது அமர்ந்தது ..,  பறவை நகர்த்துவதற்காக மாடு தனது வாலை அசைத்தது. அந்த சிறுவன் மிகவும் ரசித்து கைதட்டினான். இயற்கை இவ்வளவு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது என்று உணர்ந்து கொண்டான் 

சற்று நேரத்துக்கு பின் அணிலை பார்த்து அதன் பின் ஓட ஆரம்பித்தான்.  அது ரோஜா செடி புதர்க்குள் சென்றது அவனும் அதைப் பின்தொடர்ந்து ரோஜா செடிக்கு அருகில் வந்தான். அவன் ஒரு ரோஜாவைப் பறிக்க விரும்பினான், அப்படி பறிக்கும் போது ஒரு முள் அவனது விரலை காயபடுத்தியது. அது  அவனால் வலியை தாங்க முடியவில்லை, அதனால் அழ ஆரம்பித்தான். அழுது  கொண்டே தனது வீட்டிற்கு ஓடினான்.  

மகன் அழுவதைக் கண்ட தாய், “ஏன் அழுகிறாய்? என்ன நடந்தது?" என்று கேட்டாள்

அதற்கு சிறுவன், “நான் ரோஜாவைப் பறிக்க முயன்றேன், ஆனால் ஒரு முள் என் விரலை காயபடுத்தியது ,  எனக்கு நிறைய வேதனையை அளித்தது. ” என்றான்

அம்மா அணைத்துக் கொண்டு, “அன்பு மகனே, நீ இதை அப்படி  செய்திருக்க கூடாது. உன் தவறு தான் , 

நீங்கள் ரோஜாவைப் பறிக்க முயற்சிக்கக்கூடாது. பூக்கள் பறிக்கப்படக்கூடாது . அவர்கள் இலைகளால் அழகாக இருக்கிறார்கள். மேலும், நாம் இயற்கை அழகுக்கு தீங்கு விளைவிக்கக்கூடாது. இயற்கை செயல்முறைகளுக்கு யாரும் குறுக்கிடக்கூடாது. இயற்கையைத் தக்க வைத்துக் கொள்ள நாம் உதவ வேண்டும். ”

மகன், “அம்மா, நீ சொன்னதை நான் எப்போதும் செய்வேன்” என்றான்..

அம்மா கேட்டார், "அப்படியானால், இன்று நீ என்ன கற்றுக்கொண்டாய்?". மகன் பதிலளித்தான், “இயற்கையையும் அதில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களையும் நாம் பாதுகாக்க வேண்டும். நாம் அவர்களுக்கு தீங்கு செய்யக்கூடாது. இயற்கையான செயல்முறையை நாம் தேவையில்லாமல் குறுக்கிடக்கூடாது. பின்னர், இது மனிதர்களுக்கு தீங்கு விளைவிக்கும்.